Een terras in Paramaribo vol met blanke vrouwen; het is geen vreemd beeld in de hoofdstad van Suriname. Hoewel het toerisme nog in de kinderschoenen staat, weten Nederlandse stagiaires het tropische land al jaren te vinden. Ze brengen flink wat geld in het laatje, maar wekken ook steeds meer irritatie op.
“Je loopt stage, toch?” Met deze vraag wordt je als jonge blanke vrouw in Paramaribo vaak als eerste aangesproken. Was het zo’n jaar of zeven geleden nog een bijzonderheid om hier als Nederlandse stagiaire rond te lopen, inmiddels is het vooral uniek als je er om een andere reden bent. Het profiel van de dames is nagenoeg hetzelfde; ze studeren aan de Pabo of de verplegeropleiding en zijn begin twintig. Op een school of in het ziekenhuis doen ze werk- en levenservaring op om daarna met buitenlandse ervaring op zak hun studie af te ronden.
Per jaar komen er zo’n duizend stagiaires naar Paramaribo en in deze voor Nederlandse begrippen middelgrote provinciestad heeft dat flinke invloed op het straatbeeld. Zo verplaatsen de stagiaires zich graag per fiets door de stad, terwijl de gemiddelde Surinamer zelfs voor een boodschap op de hoek graag de auto pakt. Als ze in groepjes door de straten rijden, klinkt om de paar meter getoeter; soms omdat de automobilist de dames wil waarschuwen dat ze rechts rijden in plaats van het in Suriname gebruikelijke links, maar meestal om even te zwaaien of te knipogen, vergezelt van het gebruikelijke ‘pssst, poppetje!’.
Vooral ’s avonds in het uitgaanscentrum vergeet je bij het zien van de overvolle terrassen met vooral Nederlandse vrouwen soms even dat je in Suriname bent. Want uitgaan, dat hoort erbij als je hier stage loopt. Daarnaast wordt er in het weekend gechilled bij het zwembad en maken de dames trips naar het mooie binnenland. Voor de horeca en de vele touroperators zorgen de stagiaires dus voor een dik belegde boterham. Maar niet iedereen is even gelukkig met de komst van de stagiaires. “Ik vind het oneerlijk dat ze zo gemakkelijk hierheen kunnen komen, terwijl het voor ons qua visum en kosten niet te doen is naar Nederland te komen,” vertelt student Randy (22). “En als wij onze studie afgerond hebben, zijn veel potentiële banen al ingenomen door stagiaires.” Voormalig president Wijdenbosch nam zelfs al de term ‘herkolonisatie’ in de mond en in Nederland pleit CDA Kamerlid Kathleen Ferrier al tijden voor gelijke kansen voor Surinaamse en Nederlandse jongeren.
Ook balen veel Surinaamse vrouwen om een heel andere reden van de stagiaires; ze zouden er met hun mannen vandoor gaan. En inderdaad, een beetje Surinaamse man heeft toch wel minstens één keer een stagiaire versierd. “Alle Nederlandse dames zijn makkelijk,” zegt Randy vol overtuiging. “Ze doen misschien een beetje moeilijk in het begin, maar uiteindelijk zijn ze altijd wel in voor een avontuurtje. Nee, wat dat betreft heb ik absoluut geen problemen met al die stagiaires hier!”





ik wil graag e nedstagiare verziere neem contakt op met me email ramcharann@live.com